Ze zeggen dat stijl iets is dat je ontwikkelt. Dat het tijd kost. Reizen. Fouten. Zelfvertrouwen. Maar ik geloof dat stijl ook iets is dat je erft. Niet in de vorm van een jas of een jurk, maar in energie. In houding. In hoe iemand een ruimte binnenkomt, haar hoofd optilt of een linnen broek combineert met sandalen en een zonnebril.

Mijn stijl is geen rechte lijn. Het is een collage van vrouwen en culturen. Sommigen ken ik persoonlijk. Anderen bewonder ik op afstand. Maar allemaal lieten ze iets achter in mijn garderobe en in mijn manier van bewegen.

Carrie Bradshaw

Carrie leerde me dat stijl geen regels nodig heeft. Dat een tutu overdag kan. Dat je je kunt aankleden voor jezelf en soms ook gewoon voor de straat. Ze liet zien dat mode een manier is om je eigen verhaal te vertellen, zelfs als dat verhaal rommelig, onlogisch en puur is. Haar stijl gaf me toestemming om risico’s te nemen. Om plezier te maken met kleding, en om mijzelf te vieren.

Italiaanse vrouwen

Italiaanse vrouwen begrijpen stijl als geen ander, zelfs in 34 graden. Waar ik zweet in katoen en m’n haar het opgeeft, verschijnen zij in linnen jurken, perfect gedrapeerd, met hakken en een zonnebril alsof ze net van een catwalk stappen. Hun geheim? Zelfvertrouwen. Zij herinneren me eraan dat stijl ook draait om overgave: om weten dat je gezien mag worden.

Mijn moeder

Mijn moeder heeft me nooit geleerd hoe ik trends moest volgen, maar wel hoe ik mezelf moest dragen. Ze geloofde in goede schoenen, een jas die perfect valt, en in het idee dat je je nooit kleiner moet kleden dan je bent. Van haar leerde ik dat stijl ook zit in de rustige dagen. In kleding die klopt, zelfs als niemand kijkt.

Scandinavische vrouwen

In Scandinavie leerde ik: stijl hoeft niet te schreeuwen. Het kan stil zijn, met een scherpe rand. Denk aan een oversized blazer over een minimalistische jurk. Aan sneakers onder zijde. Aan contrast en balans. Deze vrouwen gaven me een nieuwe definitie van kracht: helder, clean, zonder concessies. Ze lieten me inzien dat eenvoud nooit saai is, als het maar echt is.

Isabel Marant

Als er één naam is die Franse stijl vat, dan is het Isabel Marant. Haar kleding is precies wat ik wil dragen op een ochtend waarop ik niet weet wie ik wil zijn, maar wel weet hoe ik me wil voelen. Vrouwelijk, rebels, comfortabel. Een blouse met een nonchalante pofmouw, een jasje dat net iets te groot valt, een leren riem in een taille die nog niet weet of ze strak of los wil. Het is de magie van niet te hard je best doen.

Wat ze me écht leerden

Elke vrouw gaf me iets. Carrie gaf me lef. De Italiaanse flair herinnerde me aan trots. Mijn moeder schonk me stabiliteit. De Scandinavische stijl gaf me ruimte. En Isabel Marant gaf me romantiek zonder poespas.

Mijn kledingkast is geen trendrapport. Het is een verhaal. Een eerbetoon aan vrouwen die durven te verschijnen zoals ze zijn.